Dit is mijn zoon. Hij heeft honger en hij krijgt geen voeding. Ik heb dit filmpje zelden terug gekeken. Het doet pijn. Ik schaam mij.

Hij kreeg geen voeding omdat ik dacht dat hij nog niet mocht. Om de drie uur, was ons verteld door de verpleging in het ziekenhuis. Mijn zoon kreeg geen drinken omdat ik niet wist dat hij honger had. Ik miste alle signalen die voor het huilen komen.

Hij huilde veel, dat kind van mij. Beneden, met zijn vader, terwijl ik boven in bed lag te herstellen van een keizersnede. Als de klok eindelijk zei dat het tijd was om aan te leggen, was mijn kind zo overstuur dat drinken helemaal niet meer ging. Hij overstrekte zich, spande zijn vuistjes, trok zijn ruggetje naar achteren en draaide zijn hoofdje weg.

10 weken had mijn kind honger

Hongersignalen babyTijdens een routinecontrole in het ziekenhuis merkte de kinderarts op dat mijn kind gespannen was en dat zijn gewicht te laag was. Weliswaar kwam het nog net boven de onderste curve uit, hij was in tien weken nog geen 900 gram aangekomen. Het verbaasde de arts dat het consultatiebureau dit niet aangekaart had.

Mij ook. Achteraf. Misschien is er nooit alarm geslagen omdat mijn zoon wel doorsliep. Ik vertelde dat hij veel huilde, maar ook dat was volgens het consultatiebureau niet alarmerend omdat hij van 11 tot 7 sliep. Dat dit van uitputting was, bedacht ik mij pas toen mijn zoon, 4 maanden oud en na intensieve fysiotherapie om hem te laten ontspannen, extra voeding en tevreden, wél wakker werd voor een nachtvoeding.

Deze week is het wereldborstvoedingsweek