HomeMijn baby had 10 weken lang honger

Mijn baby had 10 weken lang honger

Dit is mijn zoon. Hij heeft honger en hij krijgt geen voeding. Ik heb dit filmpje zelden terug gekeken. Het doet pijn. Ik schaam mij.

Hij kreeg geen voeding omdat ik dacht dat hij nog niet mocht. Om de drie uur, was ons verteld door de verpleging in het ziekenhuis. Mijn zoon kreeg geen drinken omdat ik niet wist dat hij honger had. Ik miste alle signalen die voor het huilen komen.

Hij huilde veel, dat kind van mij. Beneden, met zijn vader, terwijl ik boven in bed lag te herstellen van een keizersnede. Als de klok eindelijk zei dat het tijd was om aan te leggen, was mijn kind zo overstuur dat drinken helemaal niet meer ging. Hij overstrekte zich, spande zijn vuistjes, trok zijn ruggetje naar achteren en draaide zijn hoofdje weg.

10 weken had mijn kind honger

Hongersignalen babyTijdens een routinecontrole in het ziekenhuis merkte de kinderarts op dat mijn kind gespannen was en dat zijn gewicht te laag was. Weliswaar kwam het nog net boven de onderste curve uit, hij was in tien weken nog geen 900 gram aangekomen. Het verbaasde de arts dat het consultatiebureau dit niet aangekaart had.

Mij ook. Achteraf. Misschien is er nooit alarm geslagen omdat mijn zoon wel doorsliep. Ik vertelde dat hij veel huilde, maar ook dat was volgens het consultatiebureau niet alarmerend omdat hij van 11 tot 7 sliep. Dat dit van uitputting was, bedacht ik mij pas toen mijn zoon, 4 maanden oud en na intensieve fysiotherapie om hem te laten ontspannen, extra voeding en tevreden, wél wakker werd voor een nachtvoeding.

Deze week is het wereldborstvoedingsweek

WBW 14 Breastfeeding Logo_DutchHet doet zeer om de eerste foto’s van mijn zoon te zien. Ik zie geen blije baby maar een gespannen hummeltje. Zijn foto album begint pas als hij drie maanden oud is. Ik was geen fijne moeder. Ik was boos omdat hij zo veel huilde en als ik hem aanlegde wilde hij niet drinken. Dat ik hem veel te laat aanlegde, realiseerde ik mij niet.

Eigenlijk zou ik niets speciaals schrijven voor wereldborstvoedingsweek. En zeker niet zo iets persoonlijks. Maar soms rolt zo’n blog er uit. Ook als het een pijnlijk en persoonlijk onderwerp is.

In het belang van goede voorlichting ga ik het toch maar aan: dat dunne lijntje tussen “borstvoedingsmaffia” en betrokken en geschrokken moeder. Mijn zoon is overigens nu een leuk, gezond en blij kind. En hij heeft al zijn babyspek in recordtijd bij elkaar gegeten na die zware eerste maanden. Maar ik vind het belangrijk om te vertellen, zodat jij het anders kunt doen. En misschien ook wel om een einde te maken aan die schaamte. Dus volgende week gewoon weer een licht en luchtig verhaal over stoere geboortekaartjes. Deze week voor een keer een zwaar blog, met een grijs randje.

Zodat jij beter beslagen ten ijs komt dan ik. Als je borstvoeding wilt geven, weet dat voeden op verzoek het beste is. Ook als er maar een uurtje tussen de voedingen zit.

Zodat jij de hongersignalen  wel herkent voordat je kind de kamer bij elkaar krijst.

Zodat jij, als je te weinig voeding hebt, weet dat daar altijd een andere reden aan ten grondslag ligt dan ‘te weinig voeding’. Verkeerd aanleggen kan al als je je kind niet goed genoeg tegen je buik houdt. Of als de baby geen groooote hap neemt. Als je zo de eerste twee weken doormoddert heb je al gauw ‘te weinig voeding’. Het is gelukkig heel simpel op te lossen.

Als je twijfelt, sterker nog, als het gewoon niet perfect gaat, dan schakel je een laktatiekundige in.

Ook als de kraamhulp zegt dat het prima gaat.

Voor je eigen gemoedsrust.

Hier vindt je een laktatiekundige in jouw regio. Bovendien heeft de laktatiekundige altijd wel een paar handige tips voor je die de kraamhulp nog niet wist. En wist je dat deze vaak vergoed wordt door de zorgverzekering?

Zorg dat jij wel weet waar je goede informatie kunt vinden. Zoals hier bij borstvoeding.com. Ik geef toe, de zoekfunctie is niet prettig maar er is een schat aan duidelijke informatie.

Heb je een concrete vraag? Stel het dan hier bij het borstvoedingsforum. Er lezen laktatiekundigen en diëtisten mee en je krijgt duidelijke, bruikbare antwoorden.

Vind je dit artikel nuttig? Of denk je dat iemand anders er iets aan heeft, deel het dan gerust!

[hr]
2016-10-18T15:04:14+00:00By |Als je kindje er is|62 Comments

62 Comments

  1. Esther de Greeuw 4 september, 2015 at 12:54 - Reply

    Whoww wat een verhaal!

  2. Brigitte 1 oktober, 2014 at 10:09 - Reply

    Wat knap dat je je verhaal durft te delen. Ik heb het met tranen in mijn ogen gelezen. Wat is het toch vreselijk dat de voorlichting omtrent borstvoeding zo slecht is :-( Ik heb je verhaal gedeeld :-)

    • Suzanne 1 oktober, 2014 at 10:17 - Reply

      Dank je wel Brigitte, dat doet me goed. :)

  3. Esther de Greeuw 30 september, 2014 at 21:31 - Reply

    Wat knap dat je dit durft te delen!

    • Suzanne 30 september, 2014 at 21:34 - Reply

      Dank je wel, Esther. Het is goed om dit te delen :) Het heeft even geduurd voor ik durfde. Maar hopelijk leert een andere mama hier eerder wat van dan ik deed.

  4. Trea 30 september, 2014 at 20:48 - Reply

    Maar wat ik niet begrijp: het is toch jouw kind!? Al zegt de koningin dat ik alleen om de drie uur mag voeden, daar trek ik me niks van aan. Destijds heb ik me overal in verdiept, omdat je gewoon niet alles kunt weten. Ook heb ik een borstvoedingcursus gevolgd. Maar al had ik die niet gevolgd, op internet staat ook een heleboel. Ook heb je forums speciaal voor borstvoedende moeders. Hier steek je heel veel van op. Maar je moet ook je eigen gevoel laten spreken en over de gulden middenweg in zien te vinden. Ik wist dat voeden op verzoek veel beter was, puur doordat ik me er van te voren in had verdiept. Ik vind dat je de schuld niet altijd bij een ander moet zoeken. Het is voor een deel waar dat bepaalde consultatieburo’s, kraamhulpen of ziekenhuizen gewoon veel te weinig van borstvoeding afweten en daardoor vaak verkeerde adviezen afgeven. Maar jij bent de moeder, het is jouw verantwoordelijkheid hoe je met je kind omgaat. Jouw keuze! Niemand anders heeft er wat over te zeggen, zij kunnen slechts adviezen geven. En jij bepaald wat je daarmee gaat doen. Daarom zeg ik, verdiep je eens in bepaalde dingen zoals het geven van borstvoeding voordat je eraan begint. Dan sta je veel zelfverzekerder in deze mooie periode. Brengt meer rust voor jou en je kind. En dat is algemeen bedoeld.

    Succes!

    • Suzanne 30 september, 2014 at 21:05 - Reply

      Daar heb je helemaal gelijk in @Threa. En wat goed dat jij zo zelfverzekerd was dat je durft te doen wat je gevoel je ingeeft, ook al zegt een professional dat het anders moet. Helaas was ik een stuk naiever en volledig overdonderd toen ik mijn eerste kind kreeg. Ik ging op zoek naar advies, ik woog mijn kind wekelijks op het consultatiebureau. Ik hield me aan de dingen die verteld waren door professionals in het ziekenhuis en durfde mijn eigen gevoel niet te vertrouwen. Het was mijn eerste kind, wat wist ik nou van opvoeden! En ik zocht niet naar informatie op internet. Die dingen deed ik pas later. Toen de kinderarts me al doorverwezen had naar een fysiotherapeut. Vandaar dat ik vandaag ook de moeite neem om dit blog te schrijven. Ik was niet de enige bange, onzekere moeder van een eerste kind en zal dat in de toekomst ook niet zijn. Hopelijk hebben andere moeders in spé hier een heleboel aan.

  5. Anne Spee-Frickus 30 september, 2014 at 19:46 - Reply

    Herkenbaar. Wat eigenlijk iedere vrouw zou moeten doen die van plan is de borst te geven is een cursus borstvoeding gaan volgen. Kost bijna niks, is vaak in je eigen woonplaats en verschaft je een ton aan belangrijke informatie. Borstvoeding is dan wel natuurlijk, het wil niet zeggen dat het gemakkelijk is. Dat kan, maar hoeft niet. Want net als jij ervaren hebt: er is weinig kennis over borstvoeding bij het consultatiebureau en vaak ook in het ziekenhuis en bij de kraamverzorgster. Door die cursus kom je beslagen ten ijs.

    Mijn oudste zoon had de eerste dagen honger, ondanks constant aanleggen. Het kan blijkbaar ook een paar dagen duren voor de borstvoeding op gang komt. Hij is op een vrijdag geboren en pas op zondag had ik een blije baby na een flesje bijvoeding. Pas maandagavond kreeg ik stuwing en kwam de moedermelk beter op gang.

    Groet,

    Anne Spee

    • Suzanne 30 september, 2014 at 20:32 - Reply

      Dank je wel, Anne
      Die borstvoedingscursus heb ik inderdaad bij de tweede gevolgd. Ik dacht bij 1.0 inderdaad dat borstvoeding vanzelf zou gaan omdat het natuurlijk is. Ik wist niks van hongersignalen. Sterker nog, ik dacht dat huilen honger betekende en kende aan alle andere signalen helemaal geen waarde toe. Die bv cursus maakte ook de stap naar een goede laktatiekundige ook veel kleiner. Bij 2.0 en 3.0 dus ook die stap snel gemaakt. Gewoon, om mee te kijken.

      In het ziekenhuis lag de eerste focus van het personeel heel duidelijk bij mij. Ik had koorts na de keizersnede en er was angst voor kraamvrouwenkoorts. Daarom hielden ze 1.0 snachts bij zich, gaven hem flesvoeding zodat ik kon slapen. Ik was toen te timide om daar tegenin te gaan. Ik had wel stuwing, behoorlijk zelfs. Maar pas op de dag dat ik weg mocht werd mij gewezen op het bestaan en mogelijkheid van gebruik van een kolf. Allemaal dingen die zoveel beter kunnen (en tegenwoordig ook wel beter gaan).

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Stoer Geboortekaartje | tel: 06 400 25975 | Speelhuislaan 171, 4815 CD Breda