kolven-kolfkaart-koffiemelkVoor mij, de illustrator, is er niets leukers om over te schrijven dan geboortekaartjes. Voor jou, stoere mama-to-be, is er meer om je druk om te maken dan de afbeelding op de kaart en de kleur van het lettertype.

Heb je al bedacht hoe je het gaat doen als je borstvoeding wil geven?

Wat moet je doen als je wilt kolven onder werktijd?

Kun jij dat gewoon zelf invullen op jouw werk? Of moet je je plek opeisen en de confrontatie met je baas aan? Doe je dat met gemak of levert het je slapeloze nachten op?

Gólven? Onder wérktijd?

Voor Maartje de stap naar fulltime zzp-er maakte werkte ze in de ICT. Toen ze haar eerste kind kreeg wilde ze borstvoeding geven. En dus ook kolven op het werk. Hartkloppingen kreeg ze bij het idee dat ze dat aan haar baas moest vertellen.

Een kolfruimte was er niet. Een koelkast wel, maar met een slot er op. De kantinedame wegbezuinigd. Voor zover Maartje weet is ze de die wil kolven op deze lokatie (de grootste in de omgeving) van haar bedrijf. Zo goed ingeburgerd is het in deze typische mannenwereld nog niet.

Toen Maartje eindelijk, vlak voor haar verlof, haar plannen aangaf bij haar baas keek hij haar eerst secondenlang bevreemdend aan. Gólven? Onder werktijd? Waar heb jij het over?

Na de eerste verwarring zuchtte haar werkgever en schreef het in zijn agenda. Toen Maartje hem er op attendeerde dat ze ook een kolfruimte nodig had zuchtte hij nogmaals “Dat zoeken we wel uit als je terugkomt van verlof”.

Een werkgever is wettelijk verplicht je de mogelijkheid en de tijd te geven om te kolven. Je hebt recht op een af te sluiten ruimte (nee, geen wc!) met een stopcontact en comfortabele stoel. Maar je moet je werkgever ook in de gelegenheid stellen dit voor je te regelen. Vertel je werkgever dus vóór je op verlof gaat dat je van plan bent om borstvoeding te geven en dat je wilt kolven. 

Een goede ruimte om te kolven

Eenmaal terug van haar zwangerschapsverlof vroeg Maartje haar eerste werkdag naar een ruimte om te kolven. Die was er niet. Ze kreeg na verschillende omzwervingen in het gebouw een leegstaand kantoor toegewezen. Het was een ruime, ongebruikte kamer met een fijne bureaustoel en een stopcontact voor mijn dubbelzijdige kolf. Een oase van rust. Nadat ze eerst de ramen afplakte.

Tot luid gebonk op de deur Maartjes hartslag in de 200 gooide en de toeschietreflex de rest van haar werkdag niet meer terugkwam. De ruimte bleek te fungeren als garderobe en werktassen-opslag voor haar collega’s die op zijn zachtst gezegd niet blij waren dat ze 20 minuten moesten wachten voor ze de spullen mochten pakken en de straat op konden.

Na de eerste strubbelingen vond iedereen uiteindelijk toch zijn ritme. Omdat Maartje luchtig met de situatie omging werd de kou al gauw uit de lucht gehaald. Voor ze ging kolven riep ze door de gang dat de koffiemelk over een kwartier werd geleverd en de heren hun spullen uit Haar Kantoor moesten halen. Ze wende (een beetje) aan de incidentele bonk op de deur van een collega die niet op tijd zijn spullen uit de ruimte pakte. Maar ze liet hem lekker buiten staan!

Een goede kolf: tijdwinst en minder stress!